NECİP KAPANLI
Benim çocukluğumda henüz Anadolu takımları kurulmamıştı.. Hepimiz ya Galatasaraylıydık, ya Fenerbahçeli, ya da Beşiktaşlı..
Tuttuğumuz takım gol attığında, birlikte maç dinlediğimiz (televizyon olmadığı için kulağımızı parazitli radyonun içine sokardık) arkadaşımızın ensesine vurur, kızdırırdık.. Hepsi o kadar..
Metin Oktay ile fotoğraf çektirdiğimde (o zamanlar papyon modaydı) 10 yaşındaydım.. Ne mutlu bana.. 
Bir gün, toprağı bol olsun, Lefter Küçünandonyadis evimize gelmişti.. Elini öptüm.. (Rahmetli babam eski bir futbolcu olarak Fenerbahçe'nin 40 yıllıklarındandı)
Baba Hakkı'yı seyreden bir arkadaşım benden bıkmıştı.. "Al şu topu, bana onu anlat"
Hepimiz bu takımlardan birini tutardık.. Ama başka takımı tutanı da severdik.. Başka takımlarda oynayanlara da tapardık..
Yıllar kötü geçti.. İnsanlar değişti.. İnsanlık değişti..
Türkiye'nin parçalanması için nasıl oyunlar oynanıyor, birbirimize düşman olmamıza çalışılıyorsa, farklı kulüpleri tutanlar da ötekileştirildi.. Halbuki babanız diğer takımı tutuyor olsa, büyük olasılıkla siz de karşı tribünde olacaktınız..
Futbolla başlayan husumet, basketbolumuza da bulaştı.. Artık rakip seyirci gelemez oldu..
Her derbide evsahibi takım, tribünlerin agresif davranışları nedeniyle ceza aldı.. Rakip oyunculara küfürün bini bin para..
Tadı kaçtı..
Bayan maçlarındaki küfürler daha da çirkin..
"Efendim, onlar da yapmıştı.."
Tamam da, bir önceki maçta da siz yapmıştınız..
Artık nasıl başladığı değil, nasıl önleneceği önemli..
İl güvenlik toplantıları.. Anonslar.. Cezalar.. Hiçbiri fayda etmedi.. Herşey daha da kötüye gidiyor..
"Keşke" diyorum, "Galatasaray-Fenerbahçe maçı milat olsa".. Kötü, hiçbir şey olmasa..
Bir ümit..
Ya da tribünler yine küfüre başlayacaksa, iki takım birden oyunu bırakıp, kenara gitse..
Abdi İpekçi'de de, Caferağa'da da, Akatlar'da da..
Belki bir hayal..
Ama ben Metin Oktay'ı, Lefter Küçükandonyadis'i, Hakkı Yeten'i bilen bir kuşak olarak, o günleri özlüyorum..
İhtiyarlığıma verin..
Not: Yukarıda ismi geçen harika insanlar, tribünden gelebilecek bir küfürü tek kaşlarını yukarı kaldırarak durdururlardı.. Onlar gerçek liderlerdi..
İnsanlar Lefter Küçükandonyadis'i seyretmeye koşarlardı.. Sadece Fenerbahçeliler değil, Galatasaraylılar ve Beşiktaşlılar da..
Baba Hakkı sadece Beşiktaş'în değil, bütün futbolcuların kaptanıydı.. Acaba bugün jübile maçında Galatasaraylılar'la Fenerbahçeliler rakiplerini omuzlara alabilir mi? Bırakın onu, jübile maçı yapabilirler mi?
Okunma: 908 Son Güncellenme: 07/02/2012 16:24:05
YORUMLAR
07/02/2012
19:02
|
Bahadır Kıratlıoğlu
Benim basketbolda yaşadıklarım ve hatırladıklarım İzmir ve Adana deplasmanları sene 1976 ve sonrası, bugünden ne farkı vardı? Günümüzde bütün yorumcuların ve bu şehirlerde antrenör olanların göklere çıkardığı bu şehirlerin taraftarları bizler için güzel anılarmıydı, şimdi değiştimi ? Bu ülkenin ötekileştirmeleri düşmanlık seviyesine geldi.Biribirimize tahammülümüz yok. Lefter sıradan İstanbulda yaşayan birisi olsa hayatı nasıl olurdu aceba? Gelin alt yapı maçlarına orada oynayan minik seviyesinden başlayan çocukların ailelerinin kendi takımının antrenörüne karşı takımın oyuncusuna ve özellikle takımların antrenörleriyle hakemlere saldırısını izleyin, sonrada bu çocukların birer yetişkin olunca örnek olmalarını bekleyin.
Unutmayalım bu ötekine düşmanlık sadece spor alanlarında değil ülkenin her yerinde var.
Sivas-Kayseri futbol maçından sonra olanları unutmayalım,sebeb futbol maçımıyda?
|
|
